Stara prawda głosi, że nikt lepiej nie zrozumie człowieka w potrzebie i szybciej nie pospieszy z pomocą, niż drugi człowiek w podobnej sytuacji. Dewizę tę można odnieść także do niektórych instytucji. A może inaczej – ludzi, którzy o ich kształcie i wizerunku decydują.

Kultura nie od dzisiaj jest dziedziną, która wsparcia wymaga i oczekuje. Wciąż niedofinansowana, z natury nierentowna, ustawiana na końcu kolejki po dotacje, a na dodatek niepokorna i na każdym kroku podkreślająca swoją indywidualność. Potrafi jednak reagować na ból istnienia i dążyć do łagodzenia jego skutków. Doskonałym przykładem jest Teatr Lalki „Tęcza”. Zespół ludzi tam pracujących nie jest rozpieszczany warunkami. To jednak nie osłabia jego wrażliwości na krzywdę. Dowodem tego są akcje charytatywne, niosące konkrety ludziom, którym są dedykowane. To również dobre lekcje poglądowe dla najmłodszych, wpajające zasady dobroczynności, poświęcenia i zrozumienia dla drugiego człowieka.

Szkoda, że nie każdy pojmuje tę ideę tak samo. Przynajmniej w części związanej z przekazywaniem fantów na organizowaną loterię. Niemal wszyscy oddają organizatorom swoje wyroby, gadżety związane z ich firmą, z ich działalnością... I chociaż w wielu przypadkach mają one wymiar symboliczny, jednego im odmówić nie można - to dary serca. Zdarzają się jednak i inne postawy. A taką zaprezentował Jerzy Barbarowicz, dyrektor wydziału kultury Urzędu Miejskiego. Podczas ostatniej loterii na rzecz poparzonego chłopca, przekazał fant w postaci... „gadżety Energa Czarni Słupsk”. Czy trudno się domyślić, że wcześniej otrzymał je od klubu? Jako urzędnik nadzorujący (również!) słupski sport! I nie byłoby w tym nic bulwersującego – co zauważyli nasi Czytelnicy i darczyńcy jednocześnie – gdyby przekazał te fanty jako Wydział Kultury i Sportu Urzędu Miejskiego. W końcu wszystko kręciłoby się wokół jednego nadzorcy. Ale nie! Szef tego aparatu administracyjnego posłużył się własnym imieniem i nazwiskiem! Wyszło na to, że dostał od jednych i przekazał kolejnym. Nieważne co i jak! Ważne, że znalazł się na liście dobroczyńców. Potomni zapamiętają!