Rocznica śmierci Papieża Polaka obchodzona była w katolickim świecie. Mało było jednak uroczystości, które wyrosły z potrzeby ponownego wspólnego przeżycia tych chwil, które 4 lata temu zjednoczyły niemal wszystkich. Co najważniejsze, z potrzeby ludzi mieszkających w jednej miejscowości i na co dzień dalekich od wspólnego świętowania. Raczej zabiegających o byt i możliwość realizacji swoich osobistych planów. Takich miejscowości, jak Borzęcino jest wiele. Nie tylko na Pomorzu. Jednak właśnie tutaj znalazła się grupa osób, która w bardzo osobisty sposób postanowiła uczcić pamięć Jana Pawła II. - Jego życie, postawa, nauka pozwalają na łączenie ludzi, na przełamywanie – chociaż chwilowe – codziennych niechęci i urazów. Pozwalają wznieść głowę nad nieszczęścia, życiowe udręki i z optymizmem spojrzeć przed siebie – powiedziała Wioletta Masłyk, sołtys Borzęcina.

- Chciałyśmy pokazać, że nie tylko wielkie miasta, wspaniałe kościoły i sale koncertowe mogą przyciągnąć ludzi, którzy chcą i potrafią okazać swój szacunek dla Jana Pawła II. Że my, mieszkańcy jednej z pomorskich wsi, także chcemy godnie uczestniczyć w obchodzeniu tej podniosłej chwili – mówiły organizatorki borzęcińskiego oratorium.

To artystyczne i organizacyjne przedsięwzięcie zawierało wszystko, co przywoływało pamięć o Janie Pawle II. Była więc i odrobina poezji, i symbolicznie komentowana przez papieża, ilustrowana zdjęciami droga życiowa, i – jako motyw przewodni – jego ulubiona „Arka”, i papieskie kremówki... Nie zabrakło także wspólnie odmawianej Koronki do Miłosierdzia Bożego, której to cnocie papież poświęcił jedną z najbardziej znanych encyklik. W scenerii chłodnego wieczoru, w blasku ognisk i świateł metaforycznie brzmiała wypowiadana obok krzyża fraza modlitwy: Dla jego bolesnej męki... Punktualnie o godz. 21.37 rozległ się głuchy dźwięk bębnów i głos strażackich syren. Cztery lata temu o tej porze „sługa boży Jan Paweł II odszedł do domu Ojca swojego”.

Dziękując za przygotowanie tej niezwykłej uroczystości, ks. Jerzy Ślisz, proboszcz parafii w Dębnicy Kaszubskiej, wrócił na chwilę wspomnieniami do swoich spotkań z papieżem – w Krakowie i Castel Gandolfo. O swoim przeżyciu związanym z wyborem Polaka na Stolicę Apostolską opowiadał też wójt Eugeniusz Dańczak, w 1978 odbywający zasadniczą służbę wojskową. Ogniska się dopalały, światła przygasły, a mieszkańcy Borzęcina trwali w chęci przedłużenia tych wspólnych chwil