„Kondukt żałobny” wyruszył spod ratusza i ulicami miasta dotarł do dworca kolejowego. Żałobnicy nieśli transparenty, wieniec pogrzebowy, a Marta Makuch, szefowa słupskiego CIO, informowała mieszkańców o powodach tego protestu. Do konduktu przyłączali się nie tylko słupszczanie, ale i turyści. Dla większości z nich planowana decyzja spółki PKP Intercity jest niezrozumiała. - To znaczy, że mamy z tobołami wiezionymi na wakacje tułać się od pociągu do pociągu, wysiadywać na dworcach i czekać na przesiadki? A może Intercity zaproponuje nam skorzystanie z prywatnych samochodów członków zarządu? - pytali retorycznie. Nad możliwościami dojazdu do stolicy i innych miast zastanawiali się studenci, pracujący w nich słupszczanie i ci, którzy zmuszeni są do załatwiania spraw służbowych w instytucjach centralnych. Alternatywny transport zaproponowali jednak słupscy... rowerzyści, którzy także włączyli się do happeningu. Na peronie zapalone zostały znicze i punktualnie o godz. 12.04 pożegnano jeden z ostatnich pociągów do Katowic.

Podczas konferencji prasowej w kawiarni ARTElier w Słupsku nie padły ani słowa zapewnień, że protest mieszkańców zostanie uwzględniony przez zarząd PKP IC, ani też nie została przekazana informacja o ewentualnej możliwości zweryfikowania planów likwidacyjnych. Roman Biernacki, zastępca dyrektora ds. inwestycyjnych PKP Intercity w Gdańsku – szermując argumentami ekonomicznymi – podkreślał jedynie, że nie może odpowiadać za decyzje centrali. To nie jego szczebel.

Wcześniej protest przeciwko degradacji roli naszego regionu przesłali do ministra infrastruktury prezydent Słupska Maciej Kobyliński i marszałek województwa pomorskiego. Jak na razie... bez skutku.