Spór pomiędzy rządzącym z woli wyborców prezydentem Słupska a rajcami miejskimi zaczyna odbijać się coraz szerszym echem. Nie tylko w kraju. Niech świadczą o tym chociażby otrzymane przeze mnie e-maile na ten temat i wzmianki w prasie ogólnopolskiej. Obawiam się, że wkrótce będzie to drugi, po zadziwiających kontaktach na linii prezydent - premier, przykład zasługującej na politowanie polskiej głupoty. Nawet nie zasługującej na ironię, sarkazm i kpinę.

Zacznę od maili. Najpierw z naszego podwórka, bo od przewodniczącego Rady Powiatu Słupskiego Ryszarda Stusa. „Z niepokojem odebrałem [...] stosunek moich kolegów z powiatu grodzkiego do słupskiego Wyborcy. Wyborca ten zdecydował, że prezydentem został pan Maciej Kobyliński. Nie dodam, ze ilością głosów, której zestawienie z sumą głosów radnych mówi samo za siebie. W ten sposób Prezydent stał się przywódcą zespołu urzędowych profesjonalistów. Z drugiej strony wiadomo, że rada jest zbiorem obywateli o mniej (częściej) lub większej (rzadziej) wiedzy o zarządzaniu. Posiada za to wystarczające zaufanie, aby uzyskać mandat. Nie znaczy to jednak, aby mogła lekceważyć wyborców, którzy zaufali prezydentowi. A tak się stało. Zgadzam się z Panem, że jedyną osnową konfliktu była zasada: gnoić (przepraszam za wulgaryzm) prezydenta. Takie jest odczucie społeczne w środowiskach, z którymi się stykam, a wiec znaczących. Myślę, ze Wyborcy dadzą upust swojej ocenie już niedługo”.

A teraz kilka słów od byłego słupszczanina, wciąż zainteresowanego sprawami miasta i zamierzającego do niego wrócić, ale... „Jeszcze kilka miesięcy temu byłem gotowy ograniczyć swój interes we Francji i zacząć tworzyć podobny w rodzinnym mieście – pisze Marek Jurkiewicz–Jourco. – Nie chcę wchodzić w szczegóły i podpowiadać potencjalnym konkurentom. Powiem tylko, że polega on na współdziałaniu samorządu z biznesem, a korzyści są obustronne. Interes zlokalizowany jest w sferze opieki socjalnej. Mogę się pochwalić dotacją europejską na ten cel. Teraz jednak jestem pewien: zrobię to w Polsce, ale na pewno nie w Słupsku! Takiej żenady jak w tym mieście nie chcę oglądać z bliska! Czy na tych ludzi nie ma już wyborczego bata?”

Do tego powinienem dodać jeszcze kilka wypowiedzi, lecz większość z nich nie nadaje się (ze względu na określenia) do upublicznienia. Niestety, we wszystkich przewijają się te same pytania. O odpowiedzialność radnych przed wyborcami; o priorytet wyborców nad interesami partyjnymi; o dobro publiczne zdominowane przez prywatę i egzotykę koalicji partii... opozycyjnych (PiS i PO) w „dobrze pojętym interesie udupienia byłego komucha”.

A czy wyborcy poprzestaną na kpinach i śmiechu zamiast wystawić POPiS-owej koalicji rachunek w najbliższych wyborach? To zależy tylko od nas!