„Permanentna kontrola jest podstawą prawidłowego funkcjonowania każdej struktury”. To – w niewielkim stopniu sparafrazowane przeze mnie – zdanie wygłoszone przez znanego przywódcę nieboszczki partii jeszcze w latach trzydziestych ubiegłego wieku, sprawdza się do dzisiaj. W takim samym stopniu, jak i wtedy. Daje ludziom zatrudnienie, a w strukturach wprowadza bałagan.

A gdzie odnalazła się ta idea? W Zarządzie Transportu Miejskiego! Już sam fakt powołania do życia tego tworu rozśmieszył wielu fachowców od organizacji pracy. Bo, tak po prawdzie, spółka ta ma za zadanie kontrolować i organizować pracę Miejskiego Zakładu Komunikacji w Słupsku. A dlaczego tylko MZK? Bo tylko ten przewoźnik świadczy usługi przewozowe „na obszarze zurbanizowanym miasta Słupsk”. Krótko mówiąc, kierownictwo MZK uznano za niezdolne do kierowania firmą i zarządzania komunikacją miejską, a w ramach naprawy sytuacji zafundowano mu... czapę kontrolną. Przez tego samego zbiorowego ojca! Czyli bezradnych ojców miasta!

Ale ad rem! Leży przede mną „karta obserwacji jakości usług (wewnątrz pojazdu)”. Dowód tego, że kierownictwo ZTM prężnie przystąpiło do działania i dobrze odrobiło lekcje z historii myśli politycznej. Wynika z niej niezbicie (z „karty”, oczywiście), że po autobusach krążą obserwatorzy, których wiedza musi porażać! Fachowością w dziedzinach wszelakich – od estetyki po techniczną eksploatację pojazdu. Szczególną uwagę skupiają na pracy kierowcy i jego kulturze osobistej, oceniają zatrzymywanie się na przystankach i poza nimi, kontrolują rozmowy z pasażerem (dobrze jest wpisać w kartę jej temat), temperaturę... Na szczęście w autobusie! A wszystko to z ukrycia, „po tajniacku”, żeby winny wykroczeń nie uniknął słusznej kary i nie mógł w trakcie kontroli naprawić błędów.

Nic dziwnego, że od czasu przystąpienia ZTM do działania, kierowcy MZK spędzają czas wolny w firmie. Usiłują sobie przypomnieć, co robili kilka dni temu (bo właśnie dostarczono wyniki inwigilacji) o takiej to a takiej godzinie. O czym rozmawiali z pasażerem, dlaczego zatrzymali się między przystankami i spóźnili się (lub przyjechali za szybko) na przystanek końcowy. A ponieważ ocenie obserwatorów podlega także stan eksploatacyjny pojazdu, to warto na zapas mieć tłumaczenie, co zdecydowało o dokończeniu kursu mimo awarii przednich drzwi. Albo odwrotnie! Co nie pozwoliło dokończyć kursu mimo sprawnych drzwi. Nie wie? Ukarać! A i pracodawcę finansowo obciążyć, bo taka jest umowa między ZTM a MZK. Za błędy i wykroczenia się płaci! Czapa musi codziennie wykazywać się swoją zwartością i czujnością, bo wróg nie śpi!
Ciekawe, że dopiero po interwencjach kierowców, którzy zażądali informowania ich o przeprowadzonej kontroli natychmiast po jej zakończeniu (najlepiej na przystanku końcowym) i podpisaniu się pod uwagami o jakości ich pracy, ZTM przypomniał sobie, że musi przecież dysponować jakimś regulaminem obserwacji. Taki miała nawet tajna służba carska, nie mówiąc już o obecnych służbach typu CBA czy CBŚ. A i w tych powszechnie szanowanych instytucjach, pod protokołem potrzebne są jakieś podpisy inwigilowanych lub przynajmniej świadkowie. No i kierownictwo ZTM natychmiast zareagowało. Z właściwym dla siebie urokiem. Obserwator po zakończeniu kontroli podejdzie do kierowcy, przedstawi mu spostrzeżenia a ten poświadczy je podpisem. Ale nie ma mowy o końcowym przystanku! Może to zrobić w trakcie kursu, a następnie... kropnąć się na końcówkę nawet taksówką i ukarać MZK za niepunktualność! Ekstra pomysł!

Teraz potrzebna będzie rzesza nierozpoznawalnych obserwatorów (można ustawiać się w kolejkę po pracę). Niestety, praca na krótko, bo do momentu rozszyfrowania. Kierowcy zajmą się obserwowaniem, czy ich ktoś nie obserwuje, a i obserwatorów lepiej kontrolować. A więc w kolejce mogą ustawiać się również obserwatorzy obserwatorów! I to jest właśnie to, czym nie potrafił zająć się pracodawca i trzeba było nałożyć mu czapę! Ojcowie tego utalentowanego dziecka mogą być z siebie dumni!