I popłynęła ze sceny opowieść o górach, góralskich charakterach i posługach ojczyźnianych snuta przez Krzysztofa Trebunię. Wszystko nie tylko piękną gwarą plecione ale i nutą – tkliwą, rzewną, krzesaną, miłosną – zjednujące sobie publiczność i przywołujące tradycje i obrzędy rodem z gór. Szczególnego uroku estetycznego przydawało temu koncertowi powiązanie klasycznych elementów folklorystycznych ze współczesnymi opracowaniami i kompozycjami. Rzecz jasna – tak ze względu na czas jak i temat koncertu – nie mogło zabraknąć w nich kolęd i pastorałek, syneczka z szopką, pasterzy i kolędników. Publiczność nawiedził też turoń, którego można było poklepać na szczęście i pomyślność w nowym roku, a w podziw wprawiły umiejętności taneczne Anny Trebuni-Wyrostek i Andrzeja Wyrostka. Część muzyczna połączona została z inscenizacjami góralskiej szopki, co nadało całości zwartego i wyjątkowego charakteru tematycznego. A kiedy z estrady popłynęły znane wszystkim życzenia („Na szczęście, na zdrowie, na ten Nowy Rok...”), wypowiadane gwarą podhalańską, nastrój świąteczny dał się już wyraźnie odczuć. Tym bardziej, że Trebunie Tutki natychmiast podtrzymali go najpopularniejszą góralską kolędą „Oj, malućki, malućki...”.

Koncert kończyły bisy i życzenia adresowane do wszystkich mieszkańców Słupska. Oczywiście prosto z gór przywiezione, a więc i gwarą wypowiedziane.

Na scęście, na zdrowie, na to Boze Narodzenie
Coby sie wom darzyło syćko boskie stworzynie
W kumorze, w oborze - wsyndyl dobrze [...]
Coby wom nicego nie chybiało
Z roku na rok przybywało
A do reśty - cobyście byli scęśliwi i weseli
Jako w niebie janieli, haj!