Zarówno Julia Ziganszina jak i Aleksander Ławrientiew są wykładowcami w Wyższej Szkole Muzycznej w Kazaniu i należą do najwybitniejszych wykonawców romansu. Swój rozwój przeżył ten gatunek muzyczny w XIX wieku. To stulecie nazywane bywa „złotym wiekiem” kultury rosyjskiej. Wtedy to popularne były salony, w których zbierali się Rosjanie by śpiewać i wsłuchiwać się w romanse. Tworzyli je wybitni kompozytorzy a posiłkowali się poezją takich twórców jak Puszkin czy Lermontow. Sam romans zakorzenił się także w twórczości ludowej i stał się jedną z ulubionych form wyrażania nastrojów i uczuć. Ziganszina prowadzi w Kazaniu salon wzorowany na XIX-wiecznym. Prezentuje w nim różne programy, m.in. muzykę średniowiecza, stare romanse, współczesną estradę i piosenkę autorską.

Słupski koncert potwierdził nieprzeciętne walory artystyczne obojga twórców. Już pierwszy utwór („Nie ujezżaj ty, moj gołubczyk”) wprowadził publiczność w magiczny nastrój rosyjskiej melancholii i tęsknoty, by potem wieść przez przestrzenie rozciągające się aż po niebo („Zwiozdy na niebie”) i uroki zmiennej natury („W dol po ulice metelica mietiot” i „Oj, moroz moroz”). W drugiej części programu, składającej się z pieśni wojny, można było usłyszeć tak znane i lubiane utwory jak „Katiusza” czy „Podmoskownyje wieczera”, jak i te mnie popularne - „Służyli dwa druga” czy „Kazak uchodił na wojnu”.

Publiczność przyjęła wykonawców owacyjnie, a sprzedawane w foyer płyty znalazły wielu nabywców.