

|
menu:
e-Prenumerata
Zbliżeń
POGODA SŁUPSK:
godz. 12:00 ![]() Temp.: 15 °C ![]() Ciśn.: 1029 hPa ![]() Wiatr: 27 km/h Śnieg: 0.0 mm Deszcz: 0.0 mm |
CZYTELNIA
<<< poprzedni
| 14/1 | następny >>>
Słupsk, Ustka, 2010-04-16
Tragiczny Katyń
Na słupskim Cmentarzu Komunalnym, przy Krzyżu Katyńskim, odbyła się uroczystość upamiętniająca kaźń polskich żołnierzy, policjantów, funkcjonariuszy straży granicznej i urzędników przed 70 laty. Nikt z organizatorów nie przewidywał tak tragicznych okoliczności tych rocznicowych obchodów. Obchody rocznicy mordu katyńskiego miały miejsce również w Ustce.
Modlitwę za umarłych poprowadził ks. bp Jerzy Zadarko, biskup pomocniczy Diecezji Koszalińsko–Kołobrzeskiej. Wiceprzewodniczący Rady Miejskiej w Słupsku Robert Kujawski odczytał tekst przemówienia, które miało zostać wygłoszone przez Lecha Kaczyńskiego w Katyniu. Słowa o konieczności wyjaśnienia wszystkich okoliczności tej zbrodni, ujawnienia dokumentów i wymazania z historii na zawsze kłamstwa katyńskiego zabrzmiały szczególnie dobitnie. Podobnie jak i te: „Katyń stał się bolesną raną polskiej historii, ale także na długie dziesięciolecia zatruł relacje między Polakami i Rosjanami. Sprawmy, by katyńska rana mogła się wreszcie w pełni zagoić i zabliźnić. Jesteśmy już na tej drodze. My, Polacy, doceniamy działania Rosjan z ostatnich lat. Tą drogą, która zbliża nasze narody, powinniśmy iść dalej, nie zatrzymując się na niej ani nie cofając.” - Oby tak się stało! To i ta tragedia nie byłaby jedynie czarną datą w narodowym kalendarzu – dało się słyszeć wśród uczestników uroczystości. Po tematycznie związanym z wydarzeniami roku 1940 wystąpieniu Janusza Czechowskiego, historyka z Akademii Pomorskiej przystąpiono do ceremonii złożenia urn, zawierających ziemię z cmentarzy wojennych w Katyniu, Miednoje i Charkowie oraz cmentarza zesłańców w Archangielsku. Odbył się także apel pamięci, po którym delegacje słupszczan złożyły kwiaty i wieńce pod Krzyżem Katyńskim. * * *
Kalendarz katyński17 września 1939 r. - z mocy paktu nazywanego Ribbentrop – Mołotow Armia Czerwona wkracza na wschodnie tereny Polski. Rozbrajanych żołnierzy, policjantów, funkcjonariuszy Korpusu Ochrony Pogranicza oraz aresztowanych urzędników i działaczy umieszcza w obozach w Starobielsku, Miednoje i Ostaszkowie. Łącznie nie mniej niż 21 768 osób. 5 marca 1940 r. - komisarz spraw wewnętrznych ZSRR Ławrientij Beria kieruje do Stalina notatkę, w której uznaje przetrzymywanych w obozach Polaków za „zdeklarowanych i nie rokujących nadziei poprawy wrogów władzy radzieckiej", a następnie sugeruje rozstrzelanie 14,7 tys. jeńców i 11 tys. więźniów, bez wzywania skazanych, bez przedstawiania zarzutów, bez decyzji o zakończeniu śledztwa i aktu oskarżenia. 22 marca 1940 r. wydany zostaje rozkaz rozstrzelania. W kwietniu rozpoczynają się egzekucje (strzał z pistoletu w tył głowy). Na miejsce egzekucji i zbiorowego pochówku wyznaczono Katyń. Lato 1942 r. - polscy robotnicy przymusowi odkrywają groby katyńskie i informują o tym okupacyjne władze niemieckie. 13 kwietnia 1943 r. - radio niemieckie podaje komunikat o masowych mogiłach i mordzie popełnionym przez sowietów w Katyniu. Cztery dni później Moskwa oskarża o tę zbrodnię faszystowskie Niemcy. Styczeń 1944 – po odbiciu Smoleńska radziecka „komisja ds. ustalenia i przeprowadzenia śledztwa okoliczności rozstrzelania w lesie katyńskim polskich jeńców wojennych przez faszystowskich najeźdźców” odnajduje „dowody” obciążające Niemców. Rozpoczyna się akcja propagandowa i maskowanie okoliczności oraz faktycznych sprawców. Wersja postrzegania Katynia jako miejsca zbrodni hitlerowskiej obowiązuje przez czas trwania PRL. 1993 r. - Podczas pobytu w Polsce ówczesny prezydent Rosji Borys Jelcyn przekazuje stronie polskiej dokumentację katyńską. Pod Krzyżem Katyńskim na Powązkach składa kwiaty i mówi: Wybaczcie! (hrk)
Fot. Zbigniew Bielecki
1543
<<< poprzedni
| 14/1 | następny >>>
Dodaj komentarz: |