Choreoterapia należy do nurtu terapii poprzez sztukę. Opiera się na tańcu naturalnym, wypływającym z wnętrza człowieka, stąd nie potrzeba do niego dobrej kondycji fizycznej, partnera czy umiejętności tanecznych. Terapia tańcem wywodzi się z tańca współczesnego, skierowanego głównie na uczucia tancerza i improwizacje taneczne. Czerpie także z tańców w kręgu, szamańskich i plemiennych, sięgając czasów, kiedy taniec dawał siłę, wsparcie i był naturalnym sposobem wyrażania emocji. U podstaw choreoterapii leży założenie, że umysł, ciało oraz dusza dążą do harmonii i jeśli zostaną odpowiednio pobudzone szybko mogą ją osiągnąć. Polskie Stowarzyszenie Choreoterapii tłumaczy działanie terapii tańcem relacją między ciałem i psychiką.

- To metoda holistyczna, która łączy wszystkie aspekty: ciało, emocje, umysł i duszę. Większość ludzi jest „odcięta” od ciała, skupiając się na głowie. Choreoterapia pomaga „otworzyć” się na ciało, zwrócić uwagę w jaki sposób się poruszamy. Buduje więź, intymność między ludźmi, stąd jest pomocna w zwiększaniu poczucia własnej wartości. Przez taniec mamy wgląd w zepchnięte do podświadomości emocje: obawy, lęki – mówi choreoterapeutka z Gdańska Agnieszka Głuszczyńska.

Choreoterapeuta nic nie narzuca. Na zajęciach nie ma presji, napięcia czy stresu. Odbywają się one w zgodzie z uczestnikiem, który tańczy „wedle swojego wewnętrznego rytmu”. To czas, kiedy można dowiedzieć się czegoś o sobie, zarazem relaksując się w spontanicznym, improwizacyjnym tańcu. Grupowa terapia stwarza poczucie bezpieczeństwa, co pomaga wyjść z izolacji, pokonywać trudność kontaktowania się, np. przez dotyk. Nie ma tu oceniania czy krytyki, bo żaden taniec nie jest zły. Z choreoterapii korzystać może każdy.

- Na początku każdy jest spięty, ale potem zamykamy oczy, każdy tańczy swój taniec i nikt nikogo nie ocenia. Na warsztatach odkrywamy, jak nam czegoś brakuje, jak często nie kochamy, nie akceptujemy samych siebie. Dokonały się u mnie fantastyczne odkrycia zawalczenia o siebie, o swoje ja. Pojawiło się mnóstwo niespodziewanych, oczyszczających uczuć, nawet łez – opowiada Katarzyna, uczestniczka choreoterapii.

W Słupsku nie ma jeszcze miejsca, w którym można skorzystać z terapii tańcem. Najbliższe zajęcia odbywają się w Trójmieście.