Który z koncertów dał panu najwięcej satysfakcji jako dyrektorowi artystycznemu filharmonii, kulturalnej wizytówki Słupska?

– Dla dyrygenta i orkiestry każdy koncert jest ważny. Ale oczywiście różnorodność i odmienność dzieł powodują, iż każde wykonanie to zupełnie inne doznania estetyczne. Najwięcej satysfakcji i zadowolenia dają te utwory, które stawiają przed nami duże wymagania muzyczne i techniczne, te które wymagają szczególnie dużego wkładu pracy czy też szczególnych umiejętności. Do tych najważniejszych w mijającym sezonie zaliczyłbym udział w Międzynarodowym Festiwalu „Amber Baltic” w Międzyzdrojach z udziałem Kevina Kennera i Diny Yoffe, światowej sławy pianistów, którzy wykonali z towarzyszeniem naszej orkiestry koncerty fortepianowe Chopina i Schumanna. Współpracę moją i orkiestry z Piotrem Palecznym w zupełnie innej interpretacji Koncertu e-moll Chopina także można zaliczyć do udanych. Dodajmy do tego interpretacje IV Symfonii Schumanna na koncertach w Słupsku i Gdańsku, które spotkały się z bardzo gorącym przyjęciem publiczności. Podobnie jak koncert arii operowych w wykonaniu światowej sławy basa Valeriana Ruminskiego i bardzo utalentowanej śpiewaczki Ewy Olszewskiej. A inauguracja kończącego się sezonu arcytrudnym Koncertem na orkiestrę Grażyny Bacewicz była z pewnością udaną prezentacją umiejętności naszej orkiestry smyczkowej.

A pańskie indywidualne ambicje twórcze, jako dyrygenta i aranżera, także zostały zrealizowane?

– Ambicje aranżera (kompozytora) i dyrygenta to zupełnie inne pola działalności artystycznej, aczkolwiek w moim przypadku często się łączą. Z pewnością realizacja płyty „Inny Chopin” sprawiła wykonawcom wiele radości, a nam, autorom – również Filipowi Wojciechowskiemu – dała wiele satysfakcji. Na marginesie mogę dodać, iż zaaranżowałem kilkaset różnych utworów na orkiestrę i... nigdy ich dokładnie nie policzyłem.
Najważniejsza dla mnie jest jednak dyrygentura. Aranżację traktuję raczej jak dobrą zabawę, która, oczywiście, daje też dużo satysfakcji. Często zdarza mi się zbierać pochwały od muzyków z innych orkiestr, ale najważniejsze są te, które słyszę od mojej orkiestry. Oznacza to bowiem, iż po ponad 20 latach współpracy mogę ich jeszcze czymś pozytywnym zaskoczyć. Mam przeświadczenie, że ciągle się uczę i wszystko, co najpiękniejsze jeszcze przede mną.

Które z dzieł literatury muzycznej w ich oryginalnym kształcie są praktycznie nie do wykonania na scenie słupskiej filharmonii?

– Bardzo wiele pozycji repertuarowych! Chociażby ze względu na małą scenę, brak kanału orkiestrowego oraz złą akustykę sali. Wykonujemy wprawdzie utwory oratoryjne, ale w kościele! A tu, niestety, sezon koncertowy ze względu na niską temperaturę trwa krótko. Opera i bardzo w Słupsku popularna operetka ogranicza się do nieskomplikowanych montaży orkiestrowych. Sporadycznie ograniczając orkiestrę, schodzimy do bardzo prymitywnego i małego kanału orkiestrowego, wykonując balety Piotra Czajkowskiego. Akustyka sali w niewielkim stopniu nadaje się do prezentacji muzycznych, co w dużym stopniu wpływa na dobór solistów i dyrygentów (nie chcą występować w sali o randze domu kultury). O braku czterogwiazdkowego hotelu w stutysięcznym mieście już nie wspomnę.
Mam nadzieję, że to wszystko zmieni się w nowej filharmonii w Centrum Kulturalnym „Jantar”. Orkiestra powinna jak inne polskie instytucje muzyczne posiadać normalne warunki pracy oraz salę koncertową z prawdziwego zdarzenia, której nie będziemy się wstydzić. Orkiestra o takiej renomie z ponad 30-letnią tradycją z pewnością na to zasługuje.

Jakie więc warunki potrzebne są do tego, by najpierw utworzyć, a potem utrzymać orkiestrę na tak wysokim poziomie artystycznym? Jak to się robi, by występować z tym zespołem, grać w nim chcieli wybitni artyści?

– Podstawą działalności instytucji kultury jest dotacja, jaką otrzymuje od swojego organizatora oraz wpływy, jakie wypracowuje w efekcie swojej działalności. Im dotacja jest wyższa, tym wydarzenia artystyczne mogą być ciekawsze. Atrakcyjne programy, wybitni soliści i dyrygenci, materiały orkiestrowe, reklama kosztują. Musimy pamiętać, że każdy koncert to inny program, inni soliści i nowe wydarzenie artystyczne.
Jednak bez takiego fundamentu, jakim jest orkiestra, to wszystko byłoby niemożliwe. Bardzo intensywnie i dokładnie pracuję z zespołem, znajdując pełne zrozumienie wśród muzyków. W niektórych grupach instrumentów mamy duże braki – puzony, fagoty, waltornie, kwintet smyczkowy... Wysokość obecnej dotacji nie pozwala, aby te braki uzupełnić. Stawiając wysokie wymagania przed muzykami, należy zaproponować coś w zamian. Niestety, przy zmniejszającej się dotacji, nie jestem w stanie zaproponować nic atrakcyjnego. Pensje znacznie odbiegające od średniej krajowej, to niestety za mało, aby utrzymać stały wysoki poziom. Muzycy odchodzą do Gdańska, ponieważ otrzymują tam lepsze warunki pracy i płacy. Dodam na marginesie, że wypracowujemy 800 tys. wpływów rocznie. W mieście stutysięcznym – co prawda kulturalnym ale niezbyt zamożnym – to naprawdę bardzo dużo.
Na dodatek stary i niedoinwestowany dom kultury z lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku, który jest naszą siedzibą, musi budzić zdziwienie i zażenowanie odwiedzających nas gości. Stare fotele, cieknący dach, wilgotne szatnie i ciasne toalety to już dzisiaj zjawisko niespotykane w innych filharmoniach. Na wszystkie te pytania odpowiedź mam oczywiście jedną: nowa filharmonia jest już w budowie. Najwyższy czas – kwitują goście. Ja zaś staram się wierzyć głęboko w to, co mówię.

Czyli rozwój artystyczny, sięganie po wyższe cele artystyczne, organizacyjne nie jest możliwy bez odpowiednich warunków lokalowych? Budowa filharmonii przy Centrum Handlowym „Jantar” jest więc dobrym pomysłem?

– Zatrzymaliśmy się na pewnym etapie i dalszy rozwój jest bardzo utrudniony. Obecny budynek wymaga remontu. Korzystają z niego dwie kulturalne instytucje – Nowy Teatr i my. Pracując w tym budynku, tkwimy w epoce, która dawno już się zakończyła. Mam jednak wrażenie, że nie wszyscy to zauważają. Nowoczesna filharmonia, sala widowiskowa służąca również innym instytucjom miejskim nie jest żadnym luksusem ale koniecznością. Wydaje się, iż budowa filharmonii w Centrum Kulturalnym (czy też Handlowym, jak chcą niektórzy) to bardzo dobry pomysł. Kwota 30 mln zł nie jest wygórowana. Pozostaje do rozstrzygnięcia sprawa własności, ale tę kwestię pozostawiam prawnikom. Na pewno przy dobrych chęciach można ją rozstrzygnąć z korzyścią dla obu stron – miasta i inwestora.

Dziękuję za rozmowę.